Bir ülke düşünün, dünya mutluluk endenkslerinde hep en üstlerde çıkan bir ülke bu. Ama sanmayın ki halkı çok zengin, kaynakları yeterli, gelecek için çok umutlular. Yoksul bir ülke Bangladeş. O kadar yoksul ki; gelecek için beklentileri o kadar az ki, Bengal insanının umutları bile kıt kaynak olmuş. Ama orada bile dev reklam panoları, büyük alışveriş merkezleri var. Kapitalizmin getirdikleri diyeceksiniz. Yaşanan bir insanlık suçunu bir sisteme yükleyeceksiniz. Yeni dünya düzeni oralara kadar gitmiş ve onlara bile düzeni dayatmış ama onlar o kadar yoksul ki azınlık kavramının anlamını o alışveriş merkezlerinin içinde anlıyorsunuz. Bir elin parmaklarını geçmeyecek kadar az insan var içeride, kapıda güvenlik görevlileri ise canla başla kapı önünde duran yoksullar aman içeri girmesin, birşeyler çalmasın diye boğuşuyorlar. Tabii ki bu sadece gözden kaçmayan ufak ayrıntılardan bir tanesi. Asıl önemli olan, ülkedeki reklam panoları ya da alışveriş merkezleri değil artan tarım ürünleri fiyatları.

Her sokakta elinde bir tas pirinç karnını doyurmaya çalışan insanlar var. Bu ülkenin yanlış ekonomi politikaları ve kıtlık, pirinç fiyatlarının artmasına sebep olmuş. Halkın en önemli besin kaynağı artık halk tarafından satın alınamıyor. Hükümetin getirdiği önlem ise ordu yoluyla sübvanse edilmiş pirincin düşük fiyattan satılması. Çoğunluğun günde 1 dolar civarında bir gelirle yaşadığı ülkede, sokaklar pirinç satın alma kuyruklarıyla dolu. Tabii ki bu kısa vadeli bir plan. Gıda krizini aşmada ülke; patates üretimine önem vermeyi ve insanların tarım ürünleri tüketim tercihlerini değiştirmeyi planlıyor. Ama gıda fiyatlarındaki artış geçici değil. Dünya ve Bangladeş bu yeni fiyat aralığına alışmak zorunda. Bir de ordu destekli geçiş hükümeti ve siyasal belirsizlikler ekonominin kötü gidişini körüklüyor. Yolsuzluklarda ciddi bir azalma olsa da ne yazık ki bu yeterli düzeyde değil. Bu durumun devamlılığı ve siyasal istikrarın yakalanması önemli. Ülkenin iki ulusal partisinin başında da bayan liderler var. Fakat bu iki liderinde seçim sürecindeki başarısı tartışılır.

Artan gıda fiyatları ve artan yoksullukla birlikte, siyasal belirsizliklerde ülkede başgösterince ülkenin geleceği hakkında bizlerinde net bir şeyler söylemesi çok zor gözüküyor. Bangladeş gibi ülkeler bu artan tarım fiyatlarına nasıl alışacak, yeni dünya düzeni Bangladeş in geleceği için ne düşünüyor?

Evet anlattığım ülkenin yaşadıkları bazı bakımdan size pekte yabancı gelmedi. Bizde şimdiden geleceği düşünmeliyiz. Kapımıza dayanmadan önlem almamız, artan tarım fiyatlarının getirdiği şoku absorbe etmemizi kolaylaştıracaktır.

eGeGelisim